En het is zover: het laatste reisverhaal van deze reis! (Snik) Nog een keertje zal ik jullie op de hoogte brengen van wat ik de afgelopen week heb gedaan, en dan is het echt uit met de pret.

Afgelopen week heb ik nog doorgebracht in Vietnam. Zondagochtend was ik in Hue, de oude keizerlijke stad van Vietnam. De belangrijkste bezienswaardigheid hier is de Citadel, met daarin de Imperial City en Forbidden Purple City. Hoewel er nog wel een aantal dingen te zien zijn, is er veel ook verloren gegaan tijdens oorlogen in de afgelopen eeuw. Hoewel de Vietnamezen de verwoeste delen aan het restaureren zijn, is er nog veel fantasie nodig om te bedenken hoe het vroeger moet zijn geweest. Toch is het leuk om te zien; een groot bijkomend voordeel is dat er geen motortaxi/cyclochauffeurs in de Imperial City mogen komen, dus het is er heerlijk rustig. (Tijdens mijn wandeltochtje van hostel naar citadel [15 minuutjes] ben ik namelijk al tientallen keren gevraagd of ik niet met de motortaxi/cyclo wilde gaan. NEE!!!). Na de citadel loop ik nog wat meer door de stad, over een lokale markt en richting een pagoda, totdat de nacht in de bus zijn tol begint te eisen en ik een middagdutje doe in het hostel.

Poort in de Imperial City
In het hostel bleek ik niet de enige Nederlander te zijn: met 5 andere Nederlanders heb ik een leuk happy hour gehad (gratis bier van 5 tot 6!), en daarna met 3 Nederlandse meisjes, en jongens uit Israel, Duitsland, Engeland en de VS uit eten gegaan (toch fijn, als je niet in je eentje hoeft te eten 's avonds). De dag daarna (maandag) heb ik 's ochtends een tour gedaan langs 3 keizerlijke tombes in de omgeving. Ik was eigenlijk wel klaar met de tours hier - het is toch fijner als je zelf kunt bepalen waar je heen gaat en hoe lang je ergens blijft - maar aangezien ik 's middags om half 2 de bus naar Hoi An wilde pakken, besloot ik dat het toch de snelste en makkelijkste manier was om nog wat te zien. En ik ben niet teleurgesteld, de tombes waren indrukwekkend, mooi en lekker rustig.
Daarna dus in een bus naar Hoi An gesprongen, waar ik rond vijven aankwam. (Wie verzint zoiets trouwens? Twee steden in een land die qua naam zoveel op elkaar lijken: Hanoi, Hoi An, ik heb ze wel honderd keer door elkaar gehaald). Hoi An ligt min of meer in het midden van het uitgerekte Vietnam en staat op de werelderfgoedlijst dankzij de mooie oude stad. 'Een goed bewaard voorbeeld van een Zuidoost Aziatische handelsstad uit de 15e tot 19e eeuw, met gebouwen die een unieke mengeling van lokale en buitenlandse invloeden vertonen' (aldus Wikipedia - sorry, even geen zin om zelf een betere zin te bedenken :-)). Het komt inderdaad heel Frans over, met veel okergele huisjes (en boulangerietjes met heerlijke gebakjes :D) en gelukkig maar weinig lelijke elektriciteitsdraden - die zijn allemaal netjes weggewerkt.

Bezienswaardigheden van Hoi An

Daarnaast is Hoi An bekend als De Plaats in Vietnam om maatkleding te laten maken, of maatschoenen, of maattassen... In de kleine binnenstad zijn - zonder te overdrijven - rond de 300 kleermakers te vinden. Wat een verleidingen! Dinsdagochtend begeef ik me dus ook meteen naar een van de vele kleermakers, eentje die me was aangeraden door een Amerikaans meisje die ik in Hanoi had ontmoet. Voor een luttele 114 dollar bestel ik een nieuwe winterjas (tsja, ik moet toch IETS hebben als ik weer in Nederland aankom..), een linnen broek, een nette grijze broek, twee blousen en een korte broek. Hoera voor Hoi An! De meeste kleren zitten bij de eerste passessie meteen goed, alleen laat ik de winterjas nog iets uitnemen (hier in Vietnam zijn ze minder bekend met het concept 'winter', en dat je dan onder je winterjas graag nog een dikke trui aan wilt).
Verder heb ik mijn dagen in Hoi An doorgebracht met een beetje door het stadje lopen of fietsen, lezen in een van de Twilight-boeken (daar ben ik hier een beetje verslingerd geraakt), gebakjes eten, heerlijke Vietnamese koffie drinken (met zoete, gecondenseerde melk), en shoppen. Woensdag heb ik hier op het strand gelegen en geprobeerd er zoveel van te genieten dat ik de komende koude tijd in Europa doorkom. Die dag was Sandra (het Duitse meisje dat ik in Hanoi had ontmoet) inmiddels ook in Hoi An aangekomen, gezellig en leuk om haar weer te zien!

Hoi An
En sinds afgelopen donderdag ben ik eigenlijk bezig om weer terug naar huis te komen. Eerst om half 1 in de bus naar Hue gestapt, alwaar ik overstapte op de nachtbus naar Hanoi. Vrijdagochtend vroeg was ik weer in mijn hostel in Hanoi. Overdag nog wat door de stad gelopen en van het mooie weer genoten. Leuk om te zien: rondom het meertje in de stad worden een stuk of tien bruidspaartjes semi-professioneel op de foto gezet. Fotoshoots, daar houden ze wel van hier! In het oude centrum tussen de locals van een noodle soup genoten, zittend op een van de vele kleine plastic krukjes. Daarna naar een traditionele Vietnamese voorstelling geweest: water puppets. Dit is een soort poppenkast, waarbij de 'echte' mensen achter een scherm zijn verstopt en op lange stokken poppen in het water bewegen, op de maat van traditionele muziek. Leuk om een keer te zien. 's Avonds nog een keer Vietnamees gegeten - heerlijk!

Gisterochtend vroeg ben ik naar Bangkok gevlogen, waar ik me nu bevind. Ik ben niet meer echt gemotiveerd om veel aan sight-seeing te doen, dus ik breng mijn dag lekker door in de Starbucks met het derde deel van Twilight (zover ben ik al sinds afgelopen dinsdag, *lichte schaamte*). En gisteravond heb ik weer iemand ontmoet uit Nederland: dit keer de vriendin van m'n broertje. Ik onderhoud wel zijn sociale contacten hier in Thailand, zeg! (Hoewel ik een licht vermoeden heb dat hij zijn vriendin liever zelf zou ontmoeten dan via mij). Merel en haar reisgenootje Nikki zijn een week na mij vertrokken richting Thailand, en zijn via Laos en Cambodja weer terug in Bangkok, klaar om naar de zuidelijke eilanden te gaan. Zij gaan nu nog 5 maanden reizen. Het is superleuk om ze te zien en gelukkig hoef ik nu wederom niet alleen te eten 's avonds (dat is toch het minst leuke deel van alleen reizen).

En nu is het zondag, de dag van mijn vertrek. Ik heb mijn backpack voor de laatste keer hier ingepakt (hij zit weer lekker vol met al die nieuwe kleding), ben voor de laatste keer uitgechekct uit mijn hostel. Grappig genoeg had ik hier weer precies hetzelfde bed als toen Corine en ik net aankwamen. De cirkel is rond, dus! Ik heb nu echt heel veel zin om naar huis te gaan; het is mooi geweest. Ik heb echt een fantastische reis gehad, en ik had er niets van willen missen. Ik weet zeker dat ik thuis nog lang ga nagenieten van mijn vele, vele foto's en herinneringen. Ik hoop alleen dat ik geen problemen heb om te landen op Dusseldorf. Laten we hopen dat maandag rond 1 uur 's middags even plaatselijke dooi intreedt; ik heb weinig zin om nog langer dan strikt noodzakelijk op Dubai door te brengen!

Heel erg bedankt voor al jullie leuke reacties de twee maanden. Van mensen waarvan ik het had verwacht (ouders, vriendjelief), tot aan mensen die ik minder had verwacht (de collega's van m'n moeder), ik vond het van iedereen even leuk om iets te horen. Fijn dat iedereen zo meeleefde! Hopelijk spreek ik jullie binnenkort in levende lijve. Tot die tijd:

Laagorn, sohk dee, leah heuy, xin chao!

(En gelukkig hebben we de foto's nog! Zie meer van Hue & Hoi An).