Sousdai en welkom in Cambodja, waar Corine en ik ons afgelopen week hebben bevonden.De vlucht van Vientiane naar Phnom Penh (afgelopen vrijdag) was zo kort dat we ons eten en drinken aan boord nog amper op hadden. Met een taxi naar ons guesthouse doen we al een hoop indrukken van Cambodja op. Op het eerste gezicht is Phnom Penh veel groter dan Vientiane, en ook warmer, drukker, armer en vuiler. Bij mij kwam de associatie met Delhi op; hoewel ik daar nooit ben geweest, komt het beeld dat ik van die stad heb aardig in de richting van Phnom Penh. Ook hier leven mensen veel op straat (tussen het vuil) en zijn de geuren niet altijd even best te verdragen. 's Avonds in ons restaurantje komen er regelmatig kinderen langs om boeken aan ons te verkopen, evenals mensen in rolstoelen een of meer ledematen missen.
Sowieso voel ik me hier af en toe een wandelende portemonnee. Als je over een willekeurig stukje straat loopt, kun je geen enkele richting uitkijken zonder dat er iemand aan je om geld vraagt. Voor een tuktuk, voor sieraden/eten/boeken/andere waar, of je wordt door 'gewone' bedelaars aangesproken. In combinatie met de drukte en de warmte levert dit niet altijd een vriendelijk antwoord op (NO!).

Kortom: Phnom Penh is niet zo mijn stad. 'Gelukkig' hebben we maar weinig tijd daadwerkelijk in de stad doorgebracht. Omdat ik me niet zo super voelde zijn we twee dagen op onze hotelkamer (met airco!) gebleven, hebben we een dvd-speler gehuurd en films gekeken. Heerlijk! Even tot rust komen. Onze hotelkamer als veilige haven: zelfs ons ontbijt, lunch en diner hebben we er gegeten :-). Zondag hebben we een privétour door de stad genomen; aangezien er geen andere touristen voor de city tour waren, zaten Corine en ik prinsesheerlijk in een ge-airco-de minivan die ons de hoogtepunten van de stad liet zien.

Of dieptepunten? Onze tour begon bij de Killing Fields, bekend door de duizenden Cambodjanen die hier zijn vermoord door de Rode Khmer tussen 1975 en 1979. Ongeveer net zo gezellig als een concentratiekamp bezoeken, dus. Je kunt niet anders dan diep onder de indruk raken van de verhalen, gruwelijke details en expliciete overblijfselen: in het midden van de Killing Fields staat een Stupa, een herinneringszuil waarin schedels en kleding van de slachtoffers zijn opgeborgen. Na de Killing Fields zijn we bij het Tuol Sleng museum geweest, de geheime gevangenis waar Pol Pot en zijn mede-genocide-plegers mensen martelden om ze allerlei zaken te laten bekennen. In het begin alleen de elite, intelligente mensen (dat was je ook al als je een bril droeg) en stadsmensen, later ook gewoon hun eigen soldaten uit paranoide neigingen. Dit museum is zo mogelijk nog gruwelijker dan de Killing Fields: in vier grote oud-school-gebouwen bevinden zich veel kale kamers waarin nog een bed staat, en aan de muur een foto van het laatste slachtoffer dat er werd gevonden; foto's van de mensen voordat ze gedood werden; schilderingen van de martelingen die werden uitgevoerd (die heb ik niet eens bekeken, moet ik toegeven, te erg). Brrr... Gelukkig brengt de City Tour ons ook langs vrolijkere bezienswaardigheden zoals de Russian Market (aardige souvenirs) en het Royal Palace (wederom veel Boeddha's, pracht & praal).

Afgelopen maandag zijn we met de bus vertrokken naar Siem Reap. Bussen door een land blijft toch leuk. In tegenstelling tot Laos is Cambodja heel erg plat en groen vanwege het regenseizoen (we voelen ons dan ook erg thuis). Vanuit de bus kun je kilometersver kijken en kom je langs rijstvelden en veel huisjes op hoge palen. Dit alles onder het genot van een constante stroomCambodjaanse en Engelse zwijmelmuziek (met sing-a-long ondertitels). In Siem Reap vinden we wederom een guesthouse dat gerund wordt door een familie. Erg gezellig is dat! Omdat we er een kleine week zullen verblijven probeer ik onze kamer wat huiselijker te maken door foto's van thuis op te hangen. Denk ik toch nog een beetje aan jullie :-).

Afgelopen dinsdag waren we toe aan een van de hoogtepunten van onze trip: Angkor! Angkor is een tempelcomplex uit de 9e tot 13e eeuw, waar in die tijd het centrum van de Cambodjaanse macht was, totdat het redelijk plotseling werd verlaten en pas in de 19e eeuw weer 'teruggevonden' door de Fransen. Het park beslaat ongeveer 150 vierkante kilometer en er zijn meerdere tempels, de meest bekende is wel 'Angkor Wat'. Samen met vier anderen uit ons guesthouse begeven we ons dinsdagochtend vroeg naar Angkor, met persoonlijke gids. Wij hebben een toegangspas voor drie dagen gekocht, en dinsdag stond het 'kleine circuit' op het programma, met de echte hoogtepunten die zich dicht bij elkaar bevinden: Angkor Wat; Angkor Thom (een stad binnen Angkor van 3 km2 groot), waarbinnen we de Bayon-tempel bekijken die versierd is met heel veel Boeddha-hoofden; en Ta Prohm. Deze laatste tempel zullen de kijkers thuis misschien herkennen uit Lara Croft: Tomb Raider, waar een aantal scenes zich afspelen. Deze laatste tempel vond ik veruit het mooist. Het is een rommeltje om te zien, aangezien de tempel wordt overgroeid door enorme boomwortels, maar dat maakt het ook weer heel erg mooi, bijna magisch.

Aan het einde van deze dag gaan we naar een heuvel waar op zich (uiteraard) een tempel bevindt, om daarvandaan de zonsondergang te zien. Zoals gezegd is het wel regenseizoen, en onze gids waarschuwde al dat de zonsondergang misschien niet te zien zou zijn. Gelukkig voor ons is de zon prima in beeld. Maar omdat iedereen die kant op kijkt, ziet niemand de enorme stortbui boven ons hoofd aankomen... In het begin zijn het slechts een paar druppeltjes, en is er ook een mooie regenboog, maar zodra het echt begint te hozen, trekken we onze roze poncho's aan en glibberen we naar beneden. Heerlijk, zo'n verkoelend buitje!

Woensdag zijn we er met ons tweeen op uit getrokken om het 'grand circuit' te doen, met tempels die ook mooi zijn (hoewel niet de ultieme hoogtepunten), en wat verder van elkaar vandaan liggen. Wederom met een gids - toch wel erg handig met zoveel tempels om te zien - en met onze persoonlijke tuktuk (voel me wel een beetje een luxe-toerist!). Ik zal jullie niet vervelen met de details over alle tempels; ik moet toegeven dat ik zelf ook niet meer precies weet welke koning nu welke tempel heeft gebouwd en waarom :-). Desalniettemin is Angkor voor mij echt een van de hoogtepunten van deze reis. Veel foto's gemaakt, veel nieuwe indrukken opgedaan, en aan het einde van een dag in Angkor wilde ik er eigenlijk niet meer weg! Dus ik zou zeggen: laat de foto's voor zichzelf spreken :-).

Na al dat tempelgeweld hadden Cor en ik wel even behoefte aan wat rust, dus gisteren (donderdag) en vandaag hebben we het rustig aangedaan: lekker in het zwembad om te hoek gezwommen, bijgeslapen en naar de leuke marktjes hier geweest om souvenirtjes te kopen. Vanochtend zijn we wél nog vroeg opgestaan om de zonsopgang bij Angkor Wat te bewonderen. (We mochten tenslotte nog één dag Angkor in.) Om half 5 opstaan, maar dan heb je ook Wat (net zoals de honderden andere toeristen die hun nachtrust ervoor opofferen). Best mooie foto's gemaakt, al zeg ik het zelf.

Zonsopgang bij Angkor Wat

Nu zit onze week in Cambodja er alweer op. Het is snel gegaan hier. Hoewel we alleen de hoofdstad en Angkor/Siem Reap hebben gezien, is het land me wel goed bevallen. Morgenochtend vliegen we naar Phuket, op doorreis naar Ko Phi Phi. Een week chillen op (verschillende) eilanden, en daarna weer terug naar Bangkok, omdat Corine over twee weken alweer teruggaat. De tijd vliegt (en wij ook)!

De foto's staan weer op Flickr: foto's van Phnom Penh en bezienswaardigheden, en natuurlijk van Angkor!

Bedankt voor de reacties tot nu toe; ik vind het heel leuk om iets te horen van het thuisfront! Ik hoop dat jullie niet allemaal verdrinken in de regen en genieten van de gezellige Sinterklaas/kersttijd (daar krijgen wij hier maar weinig van mee).