Hallo allemaal!

Inmiddels zijn we veilig in Vientiane, de hoofdstad van Laos. Afgelopen dagen hebben we weer een hoop nieuwe ervaringen opgedaan. Eerst begonnen met een vrij spannende busrit van Louang Prabang naar Vang Vieng (afgelopen zondag). Het was een vrij hoge bus, die vervolgens door de bergen van Laos moest over enge kronkelende weggetjes en langs diepe afgronden (geen vangrail). Hoewel het uitzicht prachtig was, was ik ook erg blij toen ik weer met beide benen op de grond stond in Vang Vieng (ik kan me nu ook een stuk beter voorstellen hoe bussen verongelukken in 'dit soort' landen. In Vientiane lazen we een krantenberichtje over een locale bus die in de buurt van Louang Prabang verongelukt was, brrr..).

Vang Vieng zelf is niet zo'n interessant plaatsje; de meeste toeristen komen hier voor het 'tuben': in een band de rivier afvaren en ondertussen (veel) drinken bij een van de barretjes langs de rivier. Zo ook wij. Afgelopen maandag stonden we al vroeg fris & fruitig bij de tube rental. Dit waren al meteen onze twee eerste fouten: we waren te vroeg, en we waren te fris & fruitig. Om 11 uur zaten wij in de eerste bar waar alle tubes te water gaan, en was er nog geen kip (behalve die in onze portemonnee dan). Hoewel in veel reisgidsen staat: pas op, tuben kan gevaarlijk zijn in combinatie met alcohol, wordt drinken sterk aangemoedigd door de bars door middel van gratis whiskeyshots. Tevens word je vriendelijk verzocht eerst een drankje te kopen voordat je van de slinger/trapeze afgaat. Geen wonder dat er af en toe gewonden en zelfs doden vallen... Tientallen dronken toeristen op een houten terras, zonder omheining, 5 meter boven de rivier, dat kan niet veel goeds betekenen... (en dat klopt).
Om half 12 waren er al wat meer mensen en begaven ook wij ons met onze tube de rivier op. Bij het tweede barretje (50 meter verderop) gestopt, wat gedronken, en daarna weer verder gegaan. Dat was onze derde fout: we gingen al te vroeg te ver. Blijkt dat bijna alle barretjes aan het begin zijn, en dat wij al om 1 uur bij een bar aan het einde waren beland, waar normaal de eerste mensen rond half 4 terechtkomen. Het moge duidelijk zijn: we zijn geen goede tubers. Gelukkig was de man bij deze bar bereid om ons met een bootje naar de eerste bar terug te brengen. Hier was het inmiddels superdruk, en werd ons onmiddelijk duidelijk dat tuben absoluut niets voor ons is. Teveel drank, teveel vervelende mensen met suggestieve (en vaak niet eens suggestieve) teksten op hun lichaam geschilderd (met verf die - zo blijkt later - zeer lastig te verwijderen is) en te slechte muziek. We klampen ons dan ook snel aan onze tube vast om ons terug naar Vang Vieng te laten kabbelen. Dit blijkt echter nog zo'n 4 kilometer te zijn, terwijl de zon al in kracht afneemt. Aaaargh! In een tuktuk laten we ons maar terugbrengen naar de stad. Die avond hebben we onszelf maar verwend met een chocolade/banaan-pannekoek. Tuben: niet bepaald our cup of tea!

Dinsdag zijn we dan ook meteen Vang Vieng ontvlucht en richting Vientiane, de hoofdstad, gereist. Dit keer hadden we gekozen voor een minibusje, omdat we geen herhaling wilden van de rit van Louang Prabang naar Vang Vieng. Het minibusje was echter niet perse beter (denk: wegen met gaten waar een minibusje WEL met 70 kilometer per uur over heen raast). De afgelopen weken zijn me sowieso wat kleine verschillen opgevallen tussen het verkeer in Nederland en het verkeer in Thailand en Laos. Een paar basisregels:

• Hoe meer mensen (of kinderen, honden, kippen) en spullen (zoals rioolbuizen) op een scooter, hoe beter. (Helmen worden niet nodig geacht.)
• Gordels worden eveneens beschouwd als een overbodige luxe.
• Op een zebrapad geldt: wie het eerst komt, die het eerst maalt.(In Laos is de variant: auto's rijden altijd door, ongeacht of je al op het zebrapad staat.)
• Je mag best een straat met eenrichtingsverkeer aan de verkeerde kant inrijden.
• Toeteren geeft aan: ik ga je inhalen/ik haal je in (dus blijf aan de kant).
• Een dubbele doorgetrokken streep heeft hier geen betekenis.
• In de bergen geldt: het volgen van de ideale lijn is toegestaan.
• Tevens is het toegestaan om over het midden van de weg of zelfs de rijbaan van de tegenliggers te rijden als je wilt inhalen (dit geldt met name voor vrachtwagens).
• Het is best mogelijk om met 80 kilometer per uur te rijden als er gaten in het wegdek zitten.

Deze laatste regel is vooral van toepassing op onze busreis van Vang Vieng naar Vientiane, die de term 'bumpy ride' een geheel nieuwe dimensie gaf.

Inmiddels zit onze tijd in Vientiane er ook bijna op. De hoofdstad van Laos is niet echt om over naar huis te schrijven. Het is best lelijk, hoewel er veel nieuw gebouwd wordt en men zelfs aan een compleet nieuwe boulevard werkt, die er niet onaardig uit komt te zien. Woensdag zijn we naar 'Buddha Park' geweest. Dit park is ooit ontworpen door een Lao die graag de religies van de wereld (of in ieder geval het Boeddhisme en Hindoeisme) samen te voegen. Het park bestaat uit allerlei beelden die een combinatie moeten vormen van deze twee religies. Het resultaat is een surrealistisch park dat heel bevreemdend op ons overkomt.

Net als in Indiana Jones!

Vandaag hebben we de hoogtepunten van Vientiane gedaan: het Museum of Lao Art, de Wat Sisaket, de 'Arc de Triomphe' en de That Luang, het nationale symbool van Laos. Hier waren we (zonder overdrijven) in twee uur mee klaar. Tot zover Vientiane.

De foto's staan zoals altijd op Flickr. Corine heeft ook weer wat grappige filmpjes geupload, onder andere van mijn heldensprong bij de waterval in Louang Prabang (niet bepaald elegant, geef ik toe) en een stukje van de traditionele dansvoorstelling.

Morgen vliegen we naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja en het derde land op onze reisroute. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal zijn! We zullen in ieder geval weer moeten wennen aan een nieuwe munt (de riel, die slechts iets meer waard is dan de kip) en een nieuwe taal.