Hallo allemaal!

Vandaag nog even een update vanuit Bangkok. In ons hostel hebben we prima internet, dus foto's uploaden en verhalen schrijven gaat nu nog gemakkelijk. Ben benieuwd hoe dat zal zijn in de rest van Thailand (laat staan Laos/Cambodja).

We zijn nu een paar dagen verder en het backpackersleven begint me wel aardig te bevallen. Het is zo makkelijk om mensen te leren kennen in een hostel! Corine en ik slapen op een ladies dorm met zes andere vrouwen, en wij zijn de enigen die met z'n tweeen reizen. De rest reist allemaal alleen. En ze hebben allemaal evenveel lol met elkaar en met ons. Afgelopen vrijdagavond, na een heerlijke cocktail, raakten we in het hostel aan de praat met een Nederlands meisje (Anne-Fleur). Zij wil ook naar Chiang Mai in het noorden, en stelde voor om samen te reizen zodat we samen een cabin in de nachttrein kunnen delen. Alleen is een cabin voor vier personen... Maar gelukkig vonden we de vierde persoon praktisch toen we ons omdraaiden, want een Frans meisje (Marina) in ons hostel was achtergelaten door haar reisgenootje (ziek naar huis) en wil ook naar Chiang Mai. Et voila: vier personen voor in een cabin! De volgende ochtend hebben we geboekt voor maandagavond. Het is nu nog even afwachten of die trein ook echt zal gaan in verband met de overstromingen in centraal Thailand, maar we gaan het wel zien.

Zaterdagochtend zijn Corine, Marina en ik vertrokken naar een tweede hoogtepunt in Bangkok: Wat Pho. Even wat tempel-terminologie: 'wat' betekent 'tempel'. In deze tempel bevindt zich de Reclining Buddha of Liggende Boeddha, een heeeeel groot beeld dat maar amper in het omringende gebouwtje past. De voeten (ingelegd met parelmoer) zouden geluk brengen en worden dan ook (stiekem) aangeraakt door de bezoekers (en ook door ons natuurlijk). Als je binnenkomt in het gebouw, dan denk je: jemig, wat een herrie! Zijn ze aan de andere kant flink met iets aan het gooien ofzo? Maar als je dan heeerlemaal om de Boeddha bent heengelopen, dan blijkt dat je een bakje met muntjes kunt kopen voor 20 Baht, en die in een hele lange rij van metalen potten kunt gooien (een voor een). Volgens mij om een wens te vervullen o.i.d., want Thaise mensen die de muntjes kochten, zeiden er iets tegen voordat ze ze in de potjes gooiden. Corine en ik hebben dit ook gedaan, wensend voor een behouden thuiskomst :-). Daarna de rest van het Wat Pho-complex bekeken. Wederom vele prachtig gedecoreerde tempels (waar ik op dit moment nog geen genoeg van krijg) en ook een aantal gallerijen met 136 zittende Boeddhas (waar ik nog veel minder genoeg van krijg, zo blijkt ook uit de foto's :-P).

Na What Pho zijn we richting de rivier gegaan, waar we in een Thais tentje hebben gegeten bij een knettergekke Thaise vrouw die ons op geheel eigen wijze begroette:

Vervolgens zijn Corine en ik voor 3 Baht per persoon (= 0,07 euro p.p.) met een river ferry naar de overkant van de rivier gegaan, naar Wat Arun (hier was Marina al geweest). Inmiddels waren we behoorlijk oververhit (het was dan ook het heetste moment van de dag); zo heet dat ik zelfs in mijn Teva's zweetvoeten had. Wat Arun kun je beklimmen met een heeeeele steile trap, en vervolgens heb je een mooi uitzicht over Bangkok. Hier hadden we het echter wel snel gezien, en we zijn lekker met de river ferry en taxi (met airco!) naar het hostel gegaan. Aan het eind van de middag hebben we ons getrakteerd op een Thaise voetmassage, heerlijk! Hoewel er ook wel een hoop afgekneed en -geslagen wordt. Zie de video die Corine maakte op de videopagina! 's Avonds met 5 andere meiden uit het hostel gegeten. Voor het eerst sticky rice met mango geprobeerd, heerlijk!

Vandaag, zondag, wilden Corine en ik op tijd opstaan om vroeg op pad te zijn, voordat het heet wordt. Helaas is dit niet mogelijk in Bangkok, opstaan voordat het heet wordt. Uiteindelijk waren we om 9 uur buiten, en was het al bloedheet. Dapper zetten we voort richting China Town, waar we een wandeling hebben gemaakt over de Chinese markt, met veel interessant eten:

Rond een uur of 1 waren we terug in het hostel, helemaal gaar van de hitte, en vanmiddag hebben we niet heel veel meer gedaan. Rond een uur of vijf zijn we weer met een groep uit het hostel (een stuk of 9) naar Lumphini Park geweest, waar Thaise mensen hardlopen (echt! in dit weer!), dus waren we voor de verandering niet de enige zweterige mensen. Met zijn negenen gingen we in drie tuk-tuks naar het park, en op een gegeven moment onstond er een tuk-tuk-race waardoor we met duizelingwekkende snelheden over de weg reden en door de bocht gingen. Hoewel het wel een coole ervaring was, was het stiekem ook best eng in zo'n open wagentje. Gelukkig hebben we het allemaal overleefd (onze tuk-tuk was als laatste).

Morgen gaan we uitslapen (afgelopen nachten hebben we niet echt heel goed geslapen) en dan eens kijken of onze trein morgenavond ook daadwerkelijk gaat. Fingers crossed! Als 'ie niet gaat, misschien dat we dan wat langer in Bangkok blijven, of met het vliegtuig of de bus naar Chiang Mai gaan (dat schijnt namelijk wel te kunnen).

Mijn foto's staan zoals altijd weer op Flickr. Waarschuwing: het zijn veel Boeddha's dit keer. O ja, Corine heeft ook leuke foto's op haar website staan!