En dan ben je in Bangkok
En dan ben je in Bangkok... Ik zal maar eerlijk zijn, ik moest wel even slikken toen we aankwamen. Na een jaar lang voorbereiden, inlezen, plaatjes kijken, inentingen halen, reisspullen kopen en je backpack inpakken, weet je wel waar het hostel is en hoe je er komt, maar als je er eenmaal staat, dan is het opeens heel echt. Moet er dus even flink aan wennen, hier in mijn hostel met alle (ogenschijnlijk) doorgewinterde backpackers om me heen en mijn bedje in de slaapzaal. Ben ik toch niet zo'n vrouw van de wereld als ik dacht :-). Maar we zijn nu een dag verder en ik begin al op te warmen voor het backpackersleven in Thailand (letterlijk en figuurlijk). Vanochtend hebben Corine en ik flink uitgeslapen (de schoonmakers jaagden ons bijna ons bed uit) en zijn we op ons gemakje (en heel dapper) aan een wandeling begonnen op het heetst van de dag. Om te beginnen begaven we ons naar Wat Phrae Kaew en de Grand Palace. In de Lonely Planet worden verschillende 'scams' genoemd waarvoor je moet uitkijken, en op weg naar het tempelcomplex zijn we er al drie tegengekomen: de 'Het tempelcomplex is vandaag dicht, kom mee naar bezienswaardigheid X', de 'ga met deze tuk-tuk mee voor slechts 10 Baht!', en de vriendelijke, goedgeklede man die lijkt te horen bij het tempelcomplex, maar je vervolgens vertelt dat het dicht is EN je in een tuktuk voor 10 Baht probeert te krijgen. Gelukkig hadden we hierover gelezen en kwamen we met al onze Baht nog veilig in de portemonnee bij het Grand Palace aan. Hier moeten je benen bedekt zijn, dus kregen we een charmante Thaise doek omgebonden en kon het grote tempel-kijken beginnen.
Wat een pracht en praal! We hebben bij de ingang wel een boekje gekregen, maar we zijn veel te druk met het bekijken van al dat goud, die versieringen, die boedha's om naar de plaatjes en tekst in het boekje te kijken. Er staan op een klein gebied heel veel tempels bij elkaar, dus ik heb me suf gefotografeerd :). En ik was wederom blij met mijn zoom-kanon. In een tempel staat binnen de Emerald Buddha, voor de Thai een belangrijk beeld. Hier mag je binnen geen foto's maken, maar wel vanaf buiten door een raampje. Dat is dan ook redelijk gelukt :). Twee uur later zijn we moe, warm en voldaan en lopen we terug naar het hostel, over Khao San Road, het backpackerscentrum van Bangkok. Dat is ook te zien aan de vele verkopers, tuktukbestuurders en reclameborden. We helpen twee net-aangekomen Nederlands naar een hotel (ach, zo waren wij gisteren ook!), en nu zitten we weer lekker in de airco. Het plan voor morgen: wel op tijd opstaan en naar de volgende mooie tempels.
Verder hoor ik van veel mensen over overstromingen en regen in Thailand. In Bangkok hebben we daar nog niks van gemerkt, hoewel het hier ook heen schijnt te komen. Maar wees niet ongerust, we staan in de sms-lijst van de Nederlandse ambassade hier en bovendien is onze slaapzaal op de 3e verdieping, dus dat komt goed :-). We hebben wel plannen om naar het noorden te gaan met de trein, maar misschien gaan we wel eerst een andere kant op of misschien vliegen. Ook gaan we op zoek naar een sim-kaart zodat we kunnen bellen met het thuisfront. We houden jullie op de hoogte!
Update: Ik heb een snellere computer gevonden dan net, dus mijn foto's van vandaag staan ook online op Flickr. (Waarschuwing: het zijn er wel veel... :-)).
Dagje Dubai
Zo, de eerste echte update! Eerst een verhaaltje over ons Dagje Dubai, daarna volgt meer over onze avonturen in Bangkok.
Dinsdagavond vlogen we vanaf Dusseldorf naar Dubai. Eerst afscheid nemen (nooit leuk), daarna hebben we ons vermaakt in het vliegtuig met ons tv-schermpje met allerlei films en spelletjes. Ik had er niet over nagedacht, maar als je naar Dubai vliegt, dan kom je natuurlijk over Irak. Toch vreemd om op het schermpje te zien dat je bijna over Bagdad vliegt! Tijdens de vlucht vrij weinig geslapen (herrie in het vliegtuig), en om kwart voor 6 kwamen we aan in Dubai, waar het (leuk detail) toen al 27 graden was.
Het vliegveld van Dubai is echt een beetje over de top (denk Las Vegas, denk waterval). Als volleerde OV-chipkaart-gebruikers pakken we de metro naar Khaled Bin al-Whaleed Road, waar ons hotel zich bevindt. Tussen alle mannen-in-pak-op-weg-naar-werk voelen we ons zwaar underdressed, bovendien zien we op dat moment maar weinig andere toeristen (laat staan backpackers). Als we uitstappen op dat metrostation kunnen we ons niet echt goed orienteren, en omdat het ook heel warm en benauwd is vluchten we de lunchroom in. In de heerlijke airco zitten we te klagen over het eten, het warme weer, de zware backpack.. Tja, het leven van een wereldreiziger gaat niet over rozen :-). Niet lang daarna hebben we ons hotel gevonden en mogen we al onze kamer in (het is op dat moment half 9 's ochtends). Heerlijk, weer airco! Eerst een uurtje pitten en daarna de stad in.
Van Rachid de tour-verkoper krijgen we tips over wat te doen in Dubai. We besluiten om naar de Creek te lopen, daar een watertaxi te pakken naar de Gold Souk en Spice Souk. Die zijn toch minder leuk dan gedacht, dus pakken we de watertaxi terug, en stappen in een normale taxi naar het metrostation om te lunchen. Het is op dat moment half 2. In de Dubaise hitte krijg je maar weinig gedaan.. Na een lunch pakken we de metro naar de Burj Al-Arab, het bekende 7-sterren hotel. Helaas is dat verder dan gedacht (Dubai is toch best groot), en ligt het hotel behoorlijk ver van het metrostation af. Omdat we ook voor 16.00 uur kaartjes hadden gekocht voor de Burj Khalifa (het hoogste gebouw ter wereld), en we die afspraak niet willen missen, maken we vanuit het metrostation een foto van het hotel (hoera voor mijn zoom-lens!) en pakken de eerstvoglende metro terug naar de Burj Khalifa. Na een flink sprintje (waar zijn die taxi's als je ze nodig hebt??) zijn we net op tijd en mogen we gelukkig naar binnen. (Jeej, nog meer airco!). Met de lift zoeven we a 8 meter per seconde naar de 124e verdieping waar het grote uitzicht begint. Het is wel bizar hoog.. We kijken op het toch vrij hoge flatgebouw ernaast neer met een enorme afstand. Helaas is het aardig heiig in Dubai, en op dat moment zelfs bewolkt, dus we kunnen het 7-sterren-hotel niet zien, laat staan de Palmeilanden die nog iets verder liggen. Sterker, gedurende onze tijd boven zien we steeds minder.. Ook de zonsondergang is minder mooi dan gehoopt. Toch is het een ervaring om zo hoog boven de aarde te staan! Rond half 7 zijn we weer beneden, in de Dubai Mall die eraan vast ligt. Dit is echt een ENORM winkelcentrum waarbij een goede kaart geen overbodige luxe is.. Terwijl we buiten op het terras heerlijke pizza eten (bij Vapiano, Jeroen&Amy :P) kijken we uit op de fonteinenshow vlakbij het Burj Khalifa. Wat een moment om mee te maken. Het winkelcentrum en omliggende gebouwen zijn 's avonds echt een verzamelplaats voor de mensen in Dubai. Allerlei soorten mensen zie je rondslenteren, van schaarsgeklede toeristen tot volledig bedekte Arabische mannen en vrouwen.
Omdat we toch nog een blik willen werpen op de Palmeilanden pakken we de metro weer terug naar dat gedeelte van de stad. Helaas heeft Dubai blijkbaar besloten om te bezuinigen op de mooie verlichting (of misschien om het gehele budget aan de Burj Khalifa te besteden), want onderweg is er niets te zien van het Burj Al-Arab (terwijl je dat toch zou verwachten), noch van de Palmeilanden. Omdat de buurt er niet zo lekker uitziet bij het metrostation, gaan we maar meteen terug naar het hotel. Eindelijk naar bed...
Hoewel we er maar 1 dagje zijn geweest, en we nu zeker geen experts zijn, toch even wat observaties over Dubai:
- De mensen in Dubai zijn heel erg aardig, wat ons best verrastte. Bij onze eerste transactie (een metrokaart kopen) vergaten we ons wisselgeld, maar we werden meteen teruggeroepen. In ons hotel mochten we meteen onze kamer in (ook al was het ruim voor inchecktijd), terwijl we helemaal niet zo'n duur/goed hotel hadden. Rachid de tourverkoper aarzelde niet om ons te vertellen dat het internet in het hotel 5 keer zo duur was als aan de andere kant van de straat. En bij de Burj Khalifa, waar we oververhit en hijgend aankwamen na onze sprint, werden we met een grote glimlach begroet.
- Je ziet constant luxe en minder luxe naast elkaar. Overal grote auto's, maar ook simpele watertaxi's en oude Souks. De Burj Khalifa en Burj Al-Arab zijn gloednieuw, maar voordat je daar bent moet je eerst langs hele stukken niets of simpele huisjes. (En we denken dat de Palmeilandjes gewoon niet bestaan, wij hebben ze in ieder geval niet gezien!). En de wc's in Dubai worden gespoeld met warm water.
- Dubai is perfect tweetalig. Overal (maar dan ook echt overal) staan bordjes met de Arabische en de (perfect) Engelse tekst. Handig!
- Wij vragen ons af of het wel eens echt mooi weer (stralend zonnig) is in Dubai. Bij ons was het wel zonnig, maar ook heel heiig. Die zonnige foto's geloven we dus niet meer :).
PS. Ik zet mijn foto's op mijn Flickr-website: http://www.flickr.com/photos/karinfikkers/sets/72157625216451054/. Omdat het zoveel foto's zijn, heb ik daar een onbeperkte account gekocht. Jullie kunnen ze daar ook bekijken! En maak je geen zorgen, ik heb een selectie gemaakt (hoewel het geen beperkte selectie is :P). De foto's staan wel van achter naar voren, dus begin bij de laatste!